Dawno..?!

Dawno temu, kiedy czas był jeszcze w powijakach, kiedy Wszechświat znów się od nowa zaczynał, zagubione w przestrzeni, która dopiero nabierała wymiarów, drobinki materii pytały Stwórcę:
- Po co istniejemy ?
- Aby poznać - odpowiedział Stwórca
- Co można poznać w próżni ?
- To co tworzy próżnię. To co jest na zewnątrz i to, co jest w głębi.

Odpowiedź była godna mistrza i prowokowała do przemyśleń. Zapadła cisza na miliony lat, których jeszcze nikt nie liczył. Samotne drobinki, szukając odpowiedzi, utworzyły kosmiczny obłok, co czyniąc poznały pierwsze prawo natury- wzajemnego przyciągania. Co prawda każda traciła przestrzeń którą miała przedtem tylko dla siebie, ale równocześnie zyskiwała siłę masy, jaką stanowiły razem...

Oby nikt nigdy nie musiał być sam...
Szczęsliwego Nowego Roku !